অসমত প্ৰসূতি মৃত্যুৰ হাৰ উল্লেখযোগ্যভাৱে হ্ৰাস পোৱাটো এক গুৰুত্বপূৰ্ণ বিষয়। ইয়াৰ বাবে বিশেষকৈ স্বাস্থ্য বিভাগ, ৰাষ্ট্ৰীয় স্বাস্থ্য অভিযান আৰু সকলো জিলা প্ৰশাসন প্ৰশংসাৰ পাত্ৰ। প্ৰসূতি মৃত্যুৰ হাৰ হ্ৰাস হোৱাটো সহজ কথা নহয়। এইক্ষেত্ৰত আশাকৰ্মীৰ পৰা আৰম্ভ কৰি উপ-কেন্দ্ৰ, ৰাজ্যিক ঔষধৰ দোকান আৰু জিলা চিকিৎসালয়ৰ স্বাস্থ্যসেৱা কৰ্মীসকলৰ লগতে চিকিৎসক আৰু নীতি নিৰ্ধাৰকসকললৈকে সকলোৱে নিজৰ দায়িত্ব পালন কৰিছে। সচৰাচৰ চাহ বাগিচা অঞ্চল, চৰ এলেকা আৰু দুৰ্গম অঞ্চলত প্ৰসূতি মৃত্যুৰ হাৰ সদায় বেছি। গতিকে মৃত্যুৰ হাৰ আৰু অধিক হ্ৰাস কৰিবলৈ ঐক্যবদ্ধ প্ৰচেষ্টাৰে কাম কৰিব লাগিব। যদিও এই হ্ৰাসৰ বতৰাই এটি সুখবৰ কঢ়িয়াই আনিছে, তথাপি আমি পাহৰি যোৱা উচিত নহয় যে দেশৰ আন বহু ৰাজ্যৰ তুলনাত এই হাৰ এতিয়াও বহু উচ্চ। ভৌগোলিক সমস্যা, বৰষুণ, বানৰ সমস্যা, পথ আৰু স্বাস্থ্য আন্তঃগাঁথনিৰ সমস্যা আদিয়ে প্ৰসূতি মৃত্যুৰ হাৰত প্ৰভাৱ পেলায়। সেয়েহে নীতি নিৰ্ধাৰকসকলে সীমিত সম্পদ সঠিক সময় আৰু সঠিক স্থানত ব্যৱহাৰ কৰি মৃত্যুৰ হাৰ হ্ৰাস কৰিব পাৰে। ইয়াৰ লগতে পুঁজিৰ সদ্ব্যৱহাৰ কৰাটো অত্যন্ত জৰুৰী।
